Raku is ontwikkeld als onderdeel van de theeceremonie, het vindt haar oorsprong in het Zenboeddisme, waarbij het vervaadigen van theekommen werd verheven tot kunst.
In de 16e eeuw kreeg, onder leiding van de theeceremoniemeester Sen Rikyu de theeceremonie meer bekendheid.
De schijnbaare natuurlijk eenvoud van de kommen waren van essentieel belang, waar bij Wabi en Sabi hooglijk werd gewaardeerd.
Altijd met de hand gebouwd, dikwandig en asymetrisch van vorm, werd hiermee uitdrukking aan schoonheid en imperfectie gegeven.
Later in de 16e eeuw heeft de stookmethode Raku, eerst via de engelsman Bernard Ieach zijn eigen weg naar het westen gevonden, waarna vanuit de U.S.A. met name Paul Soldner, in de jaren 60 op dit gebied baanbrekend werk heeft verricht.
In de westerse Wereld heeft Raku nog maar zelden iets van doen met de oorspronkelijke Zen gedachte, er zijn inmiddels verschillende keramisten die deze techniek op geheel eigen wijze verder zullen ontwikkelen.
Deze ontwikkeleing zet zich nog steeds voort.
Door vele expirimenten, studie en samenwerking en international contacten worden er steeds opnieuw weer verrassende en nieuwe technieken binnen de Raku techniek ontdekt en toegepast.
De textuur van Raku potten zijn op geen enkele manier te evernaren, en daarom mag eigenlijk in geen enkele Bonsai collectie een Raku pot ontbreken, al zou het maar zijn om de Zen gedachte in ere te houden.


Raku a never ending story...


bron:pattyschilder.nl